กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่ชิ่ง ทำไมมองฉันแบบนี้ล่ะ” สวีมู่มู่กล่าวอย่างจนใจ
“เรื่องเมื่อวาน ฉันไม่ได้บอกพ่อกับคนที่บ้าน” จ้าวชิ่งเม้มริมฝีปากมองสวีมู่มู่ ความรู้สึกซับซ้อนเล็กน้อย
ท่าทีดุดันของสวีมู่มู่เมื่อเย็นวานก็ทำให้เขาตกใจไม่น้อยเหมือนกัน
“ขอบคุณพี่ชิ่งนะ” สวีมู่มู่กล่าวพร้อมรอยยิ้ม เรื่องพลังอำนาจของเธอ เธอยังไม่อยากให้ใครรู้มากนัก
“เธอน่ะ เก่งขนาดนี้ได้อย่างไร” จ้าวชิ่งมองสวีมู่มู่แล้วถาม อยากรู้นิดหน่อย
“แต่กำเนิดมั้ง ฉันแค่มีพละกำลังมากหน่อยเท่านั้น” สวีมู่มู่ไม่พูดมาก
จ้าวชิ่งพยักหน้า ไม่ถามต่ออีก
ในห้องเรียน ตอนเลิกเรียน สวีมู่มู่หยิบเอกสารฝึกหัดที่ค้นพบเมื่อวานออกมา ถือไว้อ่าน