กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“บ้าเอ๊ย!” หลินเซิ่งหนานคิดในใจ เธอผ่านลมฝนอะไรมาตั้งมากมาย ตอนที่เธอเป็นผู้จัดการร้าน ไอ้ผมเหลืองนี่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าขนขึ้นครบหรือยัง!
ตอนนี้กลับทำให้เธอลำบากใจถึงเพียงนี้?
บ้าเอ๊ย เธออยากเห็นนักว่าไอ้ผมเหลืองนี่จะเข้ากับผู้ใหญ่ของผู้หญิงอีกสองคนได้อย่างไร แล้วมันมีข้อดีอะไรถึงทำให้ผู้หญิงพวกนี้รักมันนัก
เพื่อลูกสาว หลังจากสงบสติอารมณ์ลง เธอก็นึกถึงตอนที่ตัวเองยังเป็นพนักงานร้าน ว่าเคยยิ้มอย่างไร
เมื่อเห็นแม่ยายหลินกำลังฝึกยิ้มแบบฝืน ๆ เจี่ยฝูไห่ก็เลิกคิ้วนึกถึงเรื่องเศร้าที่ทำให้เขาอยากหัวเราะ
หลังจากสงบอยู่พักใหญ่ หลินเซิ่งหนานก็พูดกับทั้งสองอย่างนิ่งสงบว่า
“ไปกันเถอะ”