กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“กินข้าวได้แล้ว พี่ เลิกคุยได้แล้ว” เฉินเสี่ยวเฟิงเข้ามาเรียกไปกินข้าว แต่กลับเห็นว่าพี่ยังคุยไม่หยุด
“เด็ก ๆ กินข้าวได้แล้ว” เจินฟู่กุ้ยเองก็ได้กลิ่นอาหารที่หวงเหมาต้มแล้ว
“รู้แล้ว” เฉินเมิ่งหยาพูดพลางอุ้มเจี่ยฉีอี้ขึ้นมา
? เจี่ยฉีอี้ แต่ยังดีที่พี่สาวคนนี้ไม่หยาบคายเหมือนแม่น่าน่า
ไม่อย่างนั้นประสาทสัมผัสทั้งห้าของเขาคงทรมานจนตายแน่
ภายในห้องอาหาร
“วันนี้อาหารเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?” เจินหลินฉีมองอาหารหลากหลายชนิดแล้วเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ
“เสี่ยวเฟิงเป็นคนจ่ายเงิน ไม่จัดหนักก็เสียเปล่า” เจี่ยฝูไห่หัวเราะแฮะ ๆ
“นายทำให้...”
เฉินเสี่ยวเฟิงเพิ่งเดินเข้าห้องอาหารก็ได้ยินคำนี้ จึงรีบคิดจะบอกว่าเพราะเรื่องของพี่สาว งบของเขาเลยถูกตัดไปครึ่งหนึ่ง