กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันถัดมา
“พี่ไห่ เปิดประตูหน่อยสิ ผมมาอีกแล้ว!” เฉินเสี่ยวเฟิงตะโกนใส่ไมโครโฟนโทรศัพท์อยู่หน้าประตู
“ไปเปิดประตูให้เขาหน่อย” เจี่ยฝูไห่ที่กำลังเล่นเกมกับเพื่อนรับสายแล้วสั่งน่าน่าซึ่งอยู่ข้าง ๆ ด้วยสีหน้าอึมครึม
“อื้อ” เจินหลินน่าที่นั่งดูเขาเล่นอยู่ข้าง ๆ ขานรับแล้วเดินไปเปิดประตู
“พี่สะใภ้คนเล็ก” เมื่อเห็นว่าเจินหลินน่าเป็นคนมาเปิดประตู เฉินเสี่ยวเฟิงก็รีบทัก
“เข้ามาสิ” เจินหลินน่าพูดจบก็หันหลังเดินไป เธอยังอยากเรียนรู้เทคนิคการเล่นเกมอยู่
แม้ทุกครั้งที่ดูพี่ไห่เล่น สมองของเธอจะบอกว่าเข้าใจแล้ว แต่พอถึงเวลาเล่นจริง มือกลับไม่ยอมทำตามทุกที คราวนี้เธอจะดูว่าพี่ไห่ฝึกมืออย่างไร