กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจี่ยฝูไห่เทอาหารลงจานแล้วพยักหน้า
ฝีมือทำอาหารรอบนี้พัฒนาขึ้นไม่น้อย ฝึกเพิ่มอีกหน่อยคงยิ่งดีขึ้น
เมื่อยกอาหารไปยังโต๊ะอาหาร ทุกคนในบ้านก็นั่งรออยู่แล้ว
“เสี่ยวไห่ วันนี้ทำอาหารหอมขนาดนี้เลยนะ” เฉินลี่น่าสูดจมูกเบา ๆ แล้วกลืนน้ำลาย
“พี่ไห่บอกว่าเขาเข้าถึงแล้ว เขาเข้าถึงจริง ๆ เหรอ?” เจินหลินน่าได้กลิ่นหอมก็เริ่มพูดไม่เป็นภาษา
“กินเถอะ กินเถอะ” เจี่ยฝูไห่พูดพลางนั่งลงบนเก้าอี้ หยิบตะเกียบขึ้นมาเตรียมลงมือ
คนที่ร่วมโต๊ะอาหารครั้งนี้ต่างเงียบลง เพียงแต่บนโต๊ะนั้นดุเดือดไม่น้อย