กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่เจี่ย อาหารที่พี่ทำอร่อยกว่าเยอะเลย” เฉินเสี่ยวเฟิงพูดพลางกินอย่างไม่เหลือภาพลักษณ์
“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น ใครเล่นเปียโน?” เจี่ยฝูไห่ไม่สนใจเขา แต่เอ่ยถามแทน
“น่าจี้น่ะ เขาเล่นเป็นทันทีที่เริ่มดีด” เจินหลินน่ารีบพูดขึ้น
คนอื่น ๆ พากันพยักหน้า
เจินฟู่กุ้ยกับเจี่ยฝูไห่มองน่าจี้ที่กำลังกินข้าวด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย
“เก่งมากเลยนี่” เจี่ยฝูไห่ถอนใจชื่นชมอยู่พักใหญ่ รอบนี้ดูเหมือนเขาจะอาศัยทักษะของลูกชายได้อีกแล้ว (๑ت๑)
เขาเดาว่ามรรคแห่งทักษะของลูกชายน่าจะช่วยเสริมด้านนี้ได้ แต่จะมากน้อยเพียงใดเขาก็ไม่รู้
แฮะ ๆ รอให้ลูกชายเรียนก่อน แล้วเขาค่อยให้ลูกสอนว่าต้องเล่นอย่างไร