กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามค่ำ
“พี่ไห่ พี่คะ พวกพี่ไปทำอะไรกันมาทำไมกลับดึกขนาดนี้ พวกเราหิวมากแล้วนะคะ” เจินหลินน่าบ่นทันทีพลันเห็นทั้งสองกลับมา
“ไปดูโรงงานกับฉีฉีน่ะ” เจี่ยฝูไห่ยิ้มพลางลูบศีรษะน่าน่า
เดิมทีเขาอยากเดินเล่นกับฉีฉีให้นานกว่านี้ แต่ฉีฉีบอกว่าอยากเดินเมื่อไรก็ได้ ที่บ้านยังมีคนอีกหลายคนรอกินข้าวอยู่ พวกเขาจึงกลับมา
“ก็มันดึกแล้วนี่คะ” เจินหลินน่าทำปากยื่น ท้องเธอหิวจนอยากกินข้าว แถมยังอยากกินอาหารฝีมือพี่ไห่อีก
“...ดึกบ้าอะไร เพิ่งหนึ่งทุ่มเอง รออยู่ เดี๋ยวฉันไปทำให้” เจี่ยฝูไห่ตบเจินหลินน่าเบา ๆ อย่างหงุดหงิด
ถ้าไม่ใช่เพราะฉีฉีห้ามไว้ เธอคงไม่ได้กินแม้แต่ขนหรอก
“ฮิฮิ พี่ไห่ดีที่สุดเลย” เจินหลินน่ารีบประจบทันทีเมื่อได้ยิน