เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังเฉินลี่น่ากัดไปคำหนึ่ง เธอก็รู้สึกว่าอร่อยจนแทบระเบิด ฝีมือเหมือนลูกเขยไม่มีผิด
เอ๊ะ?
ฝีมือเหมือนลูกเขย?
เธอได้สติกลับมาทันที รู้จักนิสัยลูกสาวดีเกินไป เค้กที่อร่อยขนาดนี้ หากบอกว่าลูกสาวทำ เธอไม่มีทางเชื่อต่อให้ตีเธอตาย
แต่เค้กฝีมือลูกเขย เธอก็กินมามากไม่น้อย ลิ้นถูกเลี้ยงจนเลือกกินไปแล้ว
ดังนั้นชั่วพริบตาเดียว เธอก็รู้สึกราวกับเข้าใจทุกอย่าง
เฉินลี่น่ามองสำรวจลูกสาวอย่างเคลือบแคลง ก่อนเอ่ยคลุมเครือว่า “นี่เสี่ยวไห่ทำใช่ไหม”
“แม่ไม่เชื่อฉันจริง ๆ เหรอ” เจินหลินน่าเบิกตากว้าง ราวกับไม่อยากเชื่อ
“หึ ๆ” สีหน้าของเฉินลี่น่าประหลาดใจไม่น้อย แต่ก็ไม่ลืมกินเค้กจนหมด
“แม่รอก่อนนะ ฉันจะให้พี่ไห่มาพูดเอง” เจินหลินน่ารู้สึกคับข้องใจ ทั้งที่เธอทำด้วยมือตัวเองแท้ ๆ แม้จะทำตามที่พี่ไห่สอนและให้เครื่องจักรผลิตโดยอัตโนมัติก็ตาม