กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ขอบคุณท่านอาโจวที่ช่วยชี้แนะครับ” เห็นว่าใกล้ได้เวลาแล้ว เจี่ยฝูไห่จึงรีบลุกขึ้น ที่บ้านยังมีคนหลายปากรออาหารอยู่
“เอาล่ะ ยังมีเวลาอีกเยอะ เดี๋ยวฉันไปส่งพวกคุณ” เถ้าแก่โจวยังรู้สึกค้างคาใจอยู่บ้าง นาน ๆ ทีจะได้พบคนหนุ่มที่อยากเป็นคนใสสะอาดเหมือนเขา จึงเผลอพูดมากไปหน่อย
โชคดีที่ทั้งสองบ้านเป็นเพื่อนบ้านกัน ต่อไปจะแวะไปมาหาสู่กันก็สะดวกมาก
“ท่านอาโจว ไม่ต้องไปส่งหรอกครับ ท่านไปทำงานเถอะ” เจี่ยฝูไห่รีบห้ามเถ้าแก่โจวไว้
“ลาก่อน”
“ลาก่อน”
กว่าจะกลับถึงบ้านก็เกือบสองทุ่มแล้ว
“แต่ละคนของพวกคุณนี่นะ รอกันอยู่หมดเลย” เจี่ยฝูไห่มองใบหน้าหิวโหยหลายใบแล้วพูดไม่ออก กินอย่างอื่นรองท้องกันบ้างไม่ได้หรือไง