กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แพ้แล้ว!” เจ้าของโรงหมากรุกสวี่หยิบผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดหน้าผาก น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย
ช่องว่างยิ่งห่างขึ้นเรื่อย ๆ แม้เขาจะพัฒนาขึ้น แต่ฝ่ายตรงข้ามก็พัฒนาเช่นกัน แถมยังพัฒนาด้วยความเร็วที่น่ากลัว
“เหล่าสวี่ เด็ก ๆ ต้องกินข้าวแล้ว” เสียงของเจินฟู่กุ้ยดังมาจากวิดีโอในโทรศัพท์มือถือ
“ได้ อย่าปล่อยให้เด็กหิว รีบไปกินเถอะ” เจ้าของโรงหมากรุกสวี่รู้ว่าเป็นเที่ยงวันแล้วเช่นกัน อีกทั้งเขายังต้องทบทวนกระดานหมากด้วย จึงตอบอย่างสุภาพทันที
การเชื่อมต่อวิดีโอถูกตัดลง
สหายหมากรุกเซียงฉีคนอื่น ๆ พอเห็นว่ากระดานจบแล้วก็แยกย้ายกันทันที เพราะพวกเขาต้องไปกินมื้อเที่ยงเหมือนกัน