เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่ครับ แม่ใส่น้ำตาล xx กรัม ใส่...”
เจี่ยน่าจี้เริ่มสั่งการแม่ให้ใส่ส่วนผสม
“มือหนึ่งใส่น้ำตาล มือหนึ่งใส่น้ำ อีกมือหนึ่ง...” เจินหลินน่าทำตามคำสั่งของลูกชายไปด้วย พึมพำไม่หยุดไปด้วย
“แม่ นวดอีกหน่อย ให้แป้งแห้งกว่านี้” เจี่ยฉีอี้ก็กำลังสั่งการแม่ให้ร่วมศึกใหญ่กับก้อนแป้ง
“ได้” เจินหลินฉียิ้มตอบเมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของลูกชาย มือก็ยังคงนวดแป้งไม่หยุด
เธอรู้สึกว่ากิจกรรมกระชับความสัมพันธ์ในครอบครัวแบบนี้ดีไม่น้อย
ปกติเธอรับบทเป็นแม่ที่เข้มงวดมาตลอด แต่ภาพตรงหน้านี้ช่างดีจริง ๆ
เจี่ยฝูไห่ก็กำลังนวดแป้ง เขานึกถึงพรสวรรค์ของลูกชายคนโต นี่เป็นครั้งแรกที่ไม่รู้ว่าจะสะท้อนออกมาได้หรือไม่ และไม่รู้ว่าการอาศัยมือคนอื่นจะส่งผลหรือเปล่า
เจี่ยน่าจี้มองมืออันไม่คล่องแคล่วของแม่ คิ้วบาง ๆ ขมวดตั้งขึ้น สำหรับเขาที่มีมรรคแห่งทักษะ การเคลื่อนไหวของแม่น่าผิดหวังเหลือเกิน
ก้อนแป้งที่เตรียมจะนำไปอบนั้นดูไม่เป็นรูปเป็นร่างเอาเสียเลย