กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?” เจ้าของโรงหมากรุกเซียงฉีแห่งที่สาม สวี่จิ่นฝู กลับมาถึงแล้วได้ยินว่าเสี่ยวจางไปแข่งระดับสูงสุดอีกครั้ง เรื่องนั้นเขาชินเสียแล้ว แต่พอได้ยินว่าโดนเล่นจนร้องไห้ก็อดตกใจไม่ได้ ยิ่งคนที่ทำให้ร้องไห้เป็นเด็กสองคนที่ยังไม่หย่านมด้วยแล้ว
“เฮ้อ เสี่ยวจางเป็นยังไงบ้าง” สวี่จิ่นฝูถอนหายใจ เขาอยากรู้เพียงอาการของเสี่ยวจางเท่านั้น
“ไม่เป็นไรครับ เขาฟื้นคืนสภาพเหมือนทุกครั้ง ตอนนี้กำลังเล่นหมากกับคนอื่นอยู่” นักหมากรุกรีบรายงานตามจริง
“ฉันว่าแล้ว เสี่ยวจางมีแววเป็นราชันหมากรุก ความพ่ายแพ้ไม่มีทางทำให้เขาล้มได้ มีแต่จะทำให้เขารู้สึกอับอายแล้วฮึดสู้ บอกให้เขาเล่นจบแล้วมาหาฉัน”