กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ก๊อก ๆ~
เจินฟู่กุ้ยรำคาญเต็มที เขาแค่อยากอยู่เงียบ ๆ คนเดียว “ใคร!”
“พ่อ ฉันเอง!”
“อ้อ เข้ามาสิ!” พอได้ยินเสียงลูกสาว เขาก็รีบจัดสีหน้าทันที ก่อนเปลี่ยนน้ำเสียงพูด
ต่อให้คนที่ทำให้เขาเจ็บปวดจะเป็นลูกสาว เขาก็ไม่มีทางทำหน้าบึ้งใส่เธอ เรื่องทั้งหมดเป็นความผิดของเจี่ยฝูไห่ ไม่เกี่ยวกับลูกสาวของเขาแม้แต่น้อย
“พ่อ ทั้งหมดเป็นความผิดของฉันเอง...” เจินหลินน่ามองพ่อที่สีหน้าซีดเซียวเล็กน้อย แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหวาด ๆ เรื่องนี้ทำให้พ่อเสียใจจริง ๆ
เจินฟู่กุ้ยฝืนยิ้ม “น่าน่า ไม่เกี่ยวกับลูกหรอก พ่อกำลังคิดเรื่องอื่นอยู่”
“ขอโทษนะพ่อ” เจินหลินน่าพลันโผกอดพ่อ น้ำตาไหลรินลงมา