กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 274 ทดแทนบุญคุณ
วันที่ซูจิ่นเหนียนกลับหมู่บ้านซูเจียถุน ฝนตก
ขบวนรถขับมาถึงปากหมู่บ้านก็เข้าไปไม่ได้แล้ว
ถนนสายนั้นยังเหมือนเดิม เป็นหลุมเป็นบ่อ พอฝนตกก็กลายเป็นโคลนเละทั้งหม้อ ล้อจมลงไปครึ่งคัน คนขับเหยียบคันเร่งจนควันดำพวยพุ่ง ตัวรถกระตุกวูบหนึ่ง จนซูจิ่นเหนียนเซถลาไปข้างหน้า
“พอแล้ว ๆ ไม่ต้องขับแล้ว” เธอผลักประตูรถเปิด “เดินไปดีกว่า”
เกิ่งเที่ยซานรีบลงจากรถกางร่ม
ซูจิ่นเหนียนไม่เอาร่ม ย่ำเท้าลงไปในโคลนตรง ๆ
โคลนลึกเลยข้อเท้า ดัง “พรืด” หนึ่งที รองเท้าจมลงไป พอถอนออกมา ด้านข้างรองเท้าก็มีโคลนดำติดมาเป็นก้อน
เธอยืนอยู่ตรงนั้น ก้มมองรองเท้าคู่นั้นที่เปื้อนโคลนเต็มหัว
ยี่สิบห้าปีแล้ว