เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 270 จับเต่าในไห
คืนนั้น หลังการออกตรวจรักษาสิ้นสุดลง ซูจิ่นเหนียนตั้งใจให้คนในทีมแพทย์เคลื่อนที่กลับไปที่บ้านพักรับรองก่อน ส่วนตัวเองนั้นค่อย ๆ เดินกลับไปตามลำพัง เลียบไปตามทางเดินเล็ก ๆ อันเงียบสงบริมแม่น้ำ
บนฟ้าไม่มีพระจันทร์
พอเลี้ยวผ่านป่าไผ่ที่มืดสนิทผืนหนึ่ง เงาคนหลายร่างก็พุ่งออกมาอย่างฉับพลัน
กระสอบป่านถูกคลุมลงมาปิดหัวเธอ ผ้าขี้ริ้วผืนหนึ่งถูกกดปิดปากเธอไว้แน่น
“อื้อ——!” ซูจิ่นเหนียนแสร้งทำเป็นตกใจจนแทบขาดใจ มือเท้าถีบดิ้นไปมา ส่งเสียงร้องอู้อี้ด้วยความตกใจ
“อยู่เฉย ๆ!” เสียงแหบพร่าของหลัวต้าซานดังขึ้นข้างหู “ขยับอีกทีฉันฆ่าแกแน่!”
เธอถูกลากถูกลากพาเข้าไปในโรงโม่ร้างหลังหนึ่งริมแม่น้ำ “ตุ๊บ” หนึ่งทีก็ล้มลงกับพื้น มือและเท้าถูกเชือกป่านมัดไว้แน่นหนา
ไฟถูกเปิดขึ้น
ใบหน้าของหลัวต้าซานโผล่เข้ามาใกล้ในแสงไฟเหลืองสลัว บิดเบี้ยวและละโมบ