กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 265 แย่งคน
เสิ่นหยาง ยามค่ำคืน
ซูจิ่นเหนียนพาเด็กทั้งสามคนเพิ่งออกจากประตูโรงแรมรับรองแขก สายตาก็กวาดไปฝั่งตรงข้ามถนน
ใต้แสงไฟถนน มีเงาร่างหนึ่งกำลังเงยหน้ามองมาทางนี้
คนคนนั้นเธอไม่เคยเห็น แต่พออีกฝ่ายเห็นเธอเดินออกมา ก็หดไหล่ หมุนตัวมุดเข้าไปในที่มืด
“เสี่ยวจิ่ว” ซูจิ่นเหนียนไม่หยุดฝีเท้า เบาเสียงลงต่ำที่สุด
“อยู่นี่!” เสี่ยวจิ่วหมอบอยู่ในผ้าพันคอของเธอ ดวงตาสีทองหรี่เป็นเส้นเดียว ขนลุกตั้งชัน “เจ้านาย คนที่พูดสำเนียงปักกิ่งนั่นไง! ตั้งแต่เรามาถึงเสิ่นหยางมันก็ตามพวกเราไม่หยุด!”
ซูจิ่นเหนียนหยุดยืน ดึงผ้าพันคอขึ้นอีกหน่อย มองไปที่ตรอกมืดนั้น ริมฝีปากกลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
“เสี่ยวจิ่ว”
“อยู่!”