เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 249 ซูชิวเยว่กลับมา
ซูจิ่นเหนียนไม่เคยคิดเลยว่า ผ่านไป 14 ปี ซูชิวเยว่จะลากสิ่งชั่วร้ายที่กินคนได้มาถึงประตูบ้านเอง
ปลายฤดูหนาวปี 1989 อาคารผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนปักกิ่ง บนประตูกระจกเกาะไอขาวขุ่นเป็นแผ่น
วันนี้ซูจิ่นเหนียนออกตรวจผู้เชี่ยวชาญ
พอสวมเสื้อกาวน์ ผมรวบไว้ท้ายทอยอย่างเรียบร้อย เธอนั่งลงหลังโต๊ะตรวจ เวชระเบียนตรงหน้ากองสูงครึ่งฉื่อแล้ว ข้างนอกเสียงเรียกคิวเริ่มดังขึ้น ผู้ป่วยเข้ามาทีละคน เธอวางสามนิ้วจับชีพจร ก้มหน้าร่างตำรับ ปากกาหมึกด้ามนั้นแทบไม่หยุดเลย
“คนต่อไป”
ประตูถูกผลักเปิด เข้ามาชายแก่ห่อเสื้อคลุมทหาร ไอจนหายใจไม่ทัน ซูจิ่นเหนียนลุกขึ้นพยุงเขาไว้ สามนิ้ววางลงบนข้อมือ ฟังเสมหะในปอดเขาดังเหมือนสูบลม
“หลอดลมอักเสบเรื้อรัง กำเริบตอนเข้าหนาวหรือ”
“เอ้อ เอ้อ——” ชายแก่หอบจนต้องพยักหน้าหงึก ๆ
“ไม่ต้องรีบ ฉันจะฝังเข็มให้สองเข็มก่อน กดอาการหอบนี้ลงไปก่อน”