เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 243 หลี่เต๋อฝูมาปักกิ่งรักษาตัว
เมื่อคืนคุณย่ากู้เกิดอาการป่วยฉุกเฉิน ลมหายใจแผ่วเบา หน้าซีดขาวราวกับกระดาษ
กู้ฉางเจิงมือสั่นจนกดโทรศัพท์ไม่ตรง กดอยู่สามครั้งกว่าจะต่อสายออกไปได้
แม่ของกู้เหล่ยยืนอยู่ข้างเตียง น้ำตาไหลลงมา ไม่กล้าส่งเสียง
ซูจิ่นเหนียนประคองคนไข้ให้นอนราบ เข็มเงินปักลงจุดฝังเข็ม เข็มแรกปักลงไป คุณย่ากู้ไม่ตอบสนอง เข็มที่สอง หน้าอกกระเพื่อมตื้นจนแทบมองไม่เห็น คนในห้องไม่มีใครกล้าหายใจ เข็มที่สามปักลงจุดฝังเข็ม เธอหันไปหยิบน้ำพุวิเศษหนึ่งชามออกมาจากมิติเสี่ยวจิ่ว ผสมลงในน้ำอุ่น ตักป้อนเข้าปากคนแก่ทีละช้อน ป้อนได้ครึ่งชาม ลำคอคุณย่ากู้ก็มีเสียง “กึก” ลมหายใจจึงค่อย ๆ เป็นปกติ
พอขอบฟ้าสางเป็นสีขาว คนแก่ก็ลืมตา
คุณปู่กู้คลายมือที่กำขอบเตียงไว้ ถอนหายใจยาว “ถ้าคืนนี้ไม่มีจิ่นเหนียน ผลจะเป็นขนาดไหน ฉันไม่กล้าคิด”
คนตระกูลกู้ต่างเข้าใจดีในใจ ชีวิตของคนแก่คนนี้ ซูจิ่นเหนียนดึงกลับมาจากประตูยมโลก
หลายวันถัดมา คุณย่ากู้ดีขึ้นวันละนิด ซูจิ่นเหนียนไปนั่งตรวจคนไข้ที่โรงพยาบาลแพทย์แผนจีนสัปดาห์ละสามวัน เวลาที่เหลือก็อยู่เป็นเพื่อนคนแก่กับเด็ก ๆ และยังไปเยี่ยมช่างโจว คุณปู่ฮั่ว คุณปู่เฉินบ่อย ๆ