กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 มิติยกระดับเป็นระดับแปด
ซูจิ่นเหนียนผลักประตูเข้าไป ในร้านแสงไฟสลัวเหลือง หลังเคาน์เตอร์มีตาแก่ผอมแห้งคนหนึ่ง ผมหงอกแซมขาว สวมแว่นสายตายาว กำลังใช้แว่นขยายส่องดูขวดยานัตถุ์อยู่ มุมหนึ่งหลังเคาน์เตอร์มีแมวลายตัวหนึ่งขดตัวงีบหลับ
พอซูจิ่นเหนียนก้าวเข้าไป แมวตัวนั้นก็ลืมตาขึ้นทันที จ้องเขม็งมาที่เธอ — พูดให้ชัดคือจ้องไปทางคอเสื้อของเธอ — ขนทั้งตัวพองฟูขึ้นในชั่วพริบตา หลังโก่ง ส่งเสียง “เมี้ยว” ตัวเดียวกระโดดขึ้นไปเกาะคานหลังคา
ตาแก่เงยหน้าขึ้น ชะงักไปนิด “โอ๊ะ แมวตัวนี้ปกติไม่เป็นแบบนี้นะ”
เขามองตามทางที่แมวเพิ่งจ้องไปเมื่อครู่ แล้วมองซูจิ่นเหนียน ก็ไม่เห็นมีอะไรแปลก ส่ายหน้า ก้มลงดูขวดยานัตถุ์ต่อ