เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 222 โรงงานผ้าอนามัย
คุณอาของกู้ฉางเจิงแต่งเข้าตระกูลเหยาในเมืองหนาน ลูกชายคนเล็กชื่อเหยาซาน ปีนี้ 27 ปี
งานมั่นคงที่โรงงานแจกจ่ายให้อย่างเป็นทางการ เขาไม่ยอมไปไม่ว่าจะพูดยังไง หัวสมองไว เอาแต่ค้าขายของจุกจิกทุกวัน อดตายก็ไม่ แต่ในมือไม่เหลือเงินเก็บสักแดงเดียว
คุณอาฝากคนมาบอกถึงสามครั้ง อยากให้กู้ฉางเจิงหางานที่มั่นคงให้เหยาซานสักงาน
เย็นวันหนึ่ง กู้ฉางเจิงพาเหยาซานกลับมาที่ลานบ้านเล็กของตัวเอง
เหยาซานใส่เสื้อผ้าหยาบตัวที่ซักจนสีจาง พอเข้าประตูก็ก้มเอวลงครึ่งหนึ่ง ปากหวานราวกับชโลมน้ำผึ้ง เรียกพี่ฉางเจิง พี่สะใภ้ ติดปากไม่หยุด
ซูจิ่นเหนียนนั่งอยู่ข้างโต๊ะ ชายตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่พูดอ้อมค้อม เปิดปากตรง ๆ
“เหยาซาน ฉันคิดจะเปิดโรงงานแปรรูปใหม่สักแห่ง ขาดคนดูแลกิจการ เป็นหัวหน้าที่วิ่งหาตลาดและดูแลเรื่องคนได้ พี่ฉางเจิงของนายเห็นว่านายหัวไว เลยอยากยกเรื่องนี้ให้นายดูแล”