เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 ซื้อตึกแถว
พี่สาวรองตักใหม่หนึ่งชาม เติมกระเทียมบดลงในน้ำจิ้มอีกครึ่งช้อน ชิมเสร็จก็ชูชามขึ้น “แบบนี้สิรสถึงที่ แต่ก่อนขาดกลิ่นกระเทียมช่วยเพิ่มรส”
ซูจิ่นเหนียนเชิดคางไปทางกู้ฉางเจิง “จดไว้ กระเทียมบดแยกใส่ถ้วยต่างหาก ใครอยากได้ก็เติมเอง”
กู้ฉางเจิงหยิบดินสอมาจดลงสมุดอย่างรวดเร็ว
พี่สะใภ้ฝั่งลุงใหญ่หัวเราะหยอก “กินข้าวมื้อเดียว ถึงกับกำหนดรสชาติสำหรับทำการค้าขายกันเลย”
“ทำธุรกิจขายของกิน รสชาติในปากคนกินคือกฎที่ใหญ่ที่สุด” ซูจิ่นเหนียนยกหม้อน้ำซุปใหญ่ไปวางกลางลานบ้าน “อยากเติมผักเติมน้ำซุปก็จัดการเองได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ”
ปู่ค่อย ๆ ดื่มน้ำซุปในชามจนหมด คว่ำชามกระเบื้องลงบนโต๊ะ กำชับอย่างจริงจัง “จิ่นเหนียน รสน้ำซุปนิ่งแล้ว จำไว้นะ ทำการค้าขายสิ่งที่ล้ำค่าที่สุดคือความมั่นคง รสชาติสม่ำเสมอทุกวัน ลูกค้าถึงจะกลับมาซ้ำ”
ซูจิ่นเหนียนหยิบสมุดเล่มเล็กออกมาจดประโยคนี้ไว้ทีละคำไม่ผิดเพี้ยน