เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 212 ของขวัญมงคล
ต้นฤดูใบไม้ผลิปี 1979 แสงแดดในลานบ้านเล็กของคุณย่ากู้อุ่นขึ้นทุกวัน
ซูจิ่นเหนียนยกม้านั่งตัวเล็กมานั่งข้างเตียงเตา จัดเด็กทั้งสามให้นั่งเรียงกัน แล้วโรยถั่วเหลืองคั่วหนึ่งกำมือลงบนโต๊ะเตียงเตา
“กู้เยี่ยน หนึ่ง”
กู้เยี่ยน ลูกชายคนโตอายุเพิ่งเกิน 2 ขวบ นั่งตัวตรงแน่ว แล้วยื่นนิ้วมือเล็ก ๆ ออกมาหนึ่งนิ้ว “หนึ่ง”
“สอง”
กู้ลี่ซุกซนที่สุด เขาคว้าถั่วสองเม็ดใส่ปากทันที จนแก้มป่องเหมือนหนูแฮมสเตอร์ตัวน้อย แล้วพูดเสียงอู้อี้ว่า “สอง!”
“หลิงเอ๋อร์ นับสามเม็ดให้แม่ดูหน่อย”
กู้หลิงเอ๋อร์ตัวน้อยมัดผมเป็นจุกนิ่ม ๆ สองข้าง ใช้นิ้วก้อยจิ้มถั่วทีละเม็ด “หนึ่ง… สอง… สาม!” พอนับเสร็จก็เงยหน้า ดวงตาโค้งเป็นรูปเสี้ยวจันทร์ รอให้ชม
“ถูกต้อง เก่งมาก” ซูจิ่นเหนียนหอมแก้มลูกสาวหนึ่งที