กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 แตกแล้วก็คือแตกแล้ว
เรือนลานสี่เหลี่ยมของบ้านคุณย่ากู้
ซูจิ่นเหนียนนั่งอยู่ใต้ชายคา ท้องได้ห้าเดือนกว่าแล้ว แฝดสามดันจนท้องกลมเป๋ง เธอนั่งได้สักพักก็รู้สึกเหนื่อย ตำราในมือพลิกได้สองหน้า เปลือกตาก็หนักอึ้ง
ป้าหลิวถือชามน้ำตาลทรายแดงออกมา ไอร้อนลอยอ้อยอิ่งขึ้นมาที่ใบหน้าซูจิ่นเหนียน
“จิ่นเหนียน รีบดื่มตอนยังร้อน”
“วางไว้ก่อนเถอะป้าหลิว”
เสียงซูจิ่นเหนียนไม่ดังนัก แต่กลับมีพลังที่ทำให้คนสงบลงได้ ตอนนี้เธอฟังคำว่า “คุณหนูสะใภ้” สามคำนั้นไม่ได้เลย ครั้งก่อนป้าหลิวเผลอเรียกออกไป เธอเองก็พูดเบา ๆ ว่า “ป้าหลิว เรียกฉันว่าจิ่นเหนียนก็พอ สังคมใหม่แล้ว ไหนจะมีคุณหนูสะใภ้อะไร”
ตั้งแต่นั้นมา ป้าหลิวก็เปลี่ยนคำเรียก