เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 181 เจียงเสี่ยว ทำไมเธอถึงชั่วร้ายขนาดนี้
ปลายเดือนกุมภาพันธ์ ปี 1977
ห้องผู้ป่วยแผนกสูติกรรมของโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในปักกิ่ง กระจกหน้าต่างมีน้ำค้างแข็งเกาะเป็นชั้นบาง ๆ หม้อน้ำในห้องพ่นไอร้อนออกมา ปนกับกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ อึดอัดจนหายใจไม่ออก
หลินอวี้เหมยนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย หน้าซีดเผือด ริมฝีปากเขียวคล้ำ น้ำยาสมุนไพรในสายน้ำเกลือหยดลงทีละหยด ๆ เธอเพิ่งถูกเข็นออกจากห้องผ่าตัด ยังไม่ตื่นเต็มที่ หน้าอกขึ้นลงแผ่วเบา
เจียงเสี่ยวชวนเฝ้าอยู่ข้างเตียง ตาแดงก่ำ จ้องใบหน้าซีดขาวของภรรยาไม่วางตา เสิ่นอวี้หรูนั่งอยู่ปลายเตียงเช็ดน้ำตา เจียงโส่วเย่ เจียงต้าไห่ พี่สะใภ้ และคนอื่น ๆ ล้อมอยู่ในห้องผู้ป่วย บรรยากาศกดดันจนหายใจไม่ออก
“หญิงคลอดตกเลือดครั้งใหญ่ ทารกในครรภ์ไม่อาจรักษาไว้ได้ คนเป็นแม่พ้นขีดอันตรายชั่วคราว” หมอจ้าวเต๋อหมิงถอดหน้ากากอนามัยออก น้ำเสียงหนักอึ้ง “สหายเจียง ขอแสดงความเสียใจด้วย”
เจียงเสี่ยวชวนกำหมัดแน่นจนดังกร๊อบ เสียงแหบพร่า “ผมขอดูเด็กสักหน่อยได้ไหม? เด็กผู้ชายแปดเดือน ผมต้องได้เห็นสักครั้ง”
จ้าวเต๋อหมิงหลบสายตา “โรงพยาบาลมีระเบียบเดียวกันว่า ศพทารกจะถูกจัดการทันที ญาติไม่สามารถเข้าดูได้”