กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 รังนก 2 กระป๋อง
วันที่ยี่สิบแปดเดือนสิบสอง บุรุษไปรษณีย์ส่งโทรเลขมาฉบับหนึ่ง
บนกระดาษมีเพียงสี่คำสั้น ๆ
“ทุกอย่างสบายดี ไม่ต้องห่วง”
ซูจิ่นเหนียนกำกระดาษโทรเลขแผ่นบางนั้นไว้ นั่งอยู่บนขอบเตียงมองอยู่นาน
เขาจากไปหลายวันแล้ว ตัวอยู่ไกลในกองทัพ ข่าวคราวมีน้อยนิด
เธอคุ้นเคยกับการลืมตาขึ้นมาแล้วเห็นกู้ฉางเจิงทุกวัน คุ้นเคยกับเสียงเขากระซิบเร่งให้เธอกินอีกหน่อย คุ้นเคยกับยามพลิกตัวตอนกลางคืนที่มีมือแข็งแรงคอยประคองเอวเธอไว้อย่างมั่นคง
ตอนนี้ข้างหมอนว่างเปล่า เหลือเพียงผ้าห่มที่เย็นเฉียบ
เธอพับโทรเลขนั้นอย่างประณีต สอดไว้ใต้หมอน ปลายนิ้วแตะผิวหมอนเบา ๆ ครู่หนึ่ง ในใจเงียบ ๆ รู้สึกเหมือนมีอะไรหายไปสักมุม