กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 149 ชกต่อย (1)
หลังจากกลับมาจากเขาฉางไป๋ ซูจิ่นเหนียนนั่งตรวจคนไข้ที่โรงพยาบาลกองพลอยู่สองสัปดาห์ คนไข้หนักหลายรายได้รับการปรุงยาจนอาการดีขึ้นเจ็ดแปดส่วน เธอจึงมีเวลาว่างเสียที ก็มุ่งหน้าไปยังเขตบ้านพักครอบครัวทหารของกรมที่หนึ่ง
กระเป๋าผ้าใหญ่สองใบอัดแน่นจนป่อง ขนมจากแป้งข้าวเนื้อละเอียด ลูกอมนมกระต่ายขาว เนื้อตากแห้ง อาหารบำรุง และสุราโสมที่แช่ไว้ให้พี่สอง ของแต่ละอย่างถูกหยิบออกมาจากมิติทีละชิ้น ๆ หนักจนไหล่เธอตก
หม่าซุ่ยฮวาเปิดประตูออกมาก็คว้ามือเธอไว้ไม่ปล่อย ปากก็พร่ำว่า “จะมาก็มาเถอะ ยังจะหอบของมาอีก” แต่ขอบตากลับแดงก่ำ แม่บุญธรรมนั่งอยู่บนโซฟา ยิ้มจนตาหยี ยื่นมือตบเบาะข้างตัวเป็นเชิงให้เธอนั่งลง