เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 139 เรื่องในครอบครัวเถียนเสี่ยวเยี่ยน
เถียนเสี่ยวเยี่ยนร้องไห้เข้ามาในบ้าน
ซูจิ่นเหนียนหยุดงานพักผลัด กำลังนั่งพลิกตำรายาอยู่ที่โต๊ะหน้าคัง ได้ยินเสียงประตูรั้ว “โครม” ถูกผลักเปิด ยังไม่ทันเงยหน้า ก็เห็นเถียนเสี่ยวเยี่ยนห่อไอหนาวพุ่งเข้ามา หนังตาบวมแดง ปลายจมูกก็แดง โคลนที่ติดรองเท้าผ้าฝ้ายกันหนาวถูกับธรณีประตูเป็นรอยยาว
“เป็นอะไรไปเนี่ย” ซูจิ่นเหนียนปิดตำรายา “ใครรังแกเธอ”
เถียนเสี่ยวเยี่ยนปากย่น น้ำตา “สวบ” ก็ไหลลงมา
“จิ่นเหนียน—”
เธอทิ้งก้นลงนั่งที่ขอบคัง เอามือปิดหน้าร้องไห้โฮสองที แล้วรีบเอามือปิดปาก หันไปมองนอกประตูรั้ว กดเสียงลง
“แม่สามีฉันมาอีกแล้ว”
ซูจิ่นเหนียนรินน้ำร้อนให้เธอหนึ่งแก้ว “แม่สามีเธอ? ปีที่แล้วไม่ได้มาครั้งหนึ่งแล้วหรือ”
“ปีที่แล้วมาก็อยู่สามวันแล้วก็กลับ รอบนี้—” เถียนเสี่ยวเยี่ยนรับแก้วมา มือสั่นเทา “รอบนี้บอกจะอยู่ยาว บอกว่าเดือนสิบสองยังอยู่ไม่พอ จะมาอยู่หลายวันหน่อย เสวียจวินยังดีใจไม่หยุด บอกว่าแม่เขามาเป็นเพื่อนเขา มีคนทำให้กินข้าว—เขาจะรู้อะไร!”