เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 129 โจวเอ้อร์หย่งปกป้องน้องสาว
ห้องผู้ป่วยในโรงพยาบาลกองพลเงียบจนได้ยินเสียงเข็มหล่น ต้นฤดูใบไม้ผลิที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือยังหนาวเหน็บจนแทงกระดูก นอกหน้าต่างหิมะที่เหลืออยู่เต็มภูเขาขาวโพลนเป็นผืนเดียว ลมหนาวพัดเล็ดลอดตามร่องหน้าต่างเข้ามา
ท้ายทอยของโจวเอ้อร์หย่งพันด้วยผ้าพันแผลสีขาวหนา ๆ เขาเอนหลังพิงหัวเตียง สีหน้าซีดขาวเล็กน้อย แต่แววตากลับใสกระจ่างและคมกริบ
มือซ้ายของเขาบีบปากกาหมึก มือขวากดทับบัญชีรายชื่อกำลังพลของกองร้อยสามเอาไว้แน่น ปลายนิ้วเกร็งแรงจนเห็นชัด
การบำบัดต่อเนื่องของซูจิ่นเหนียนฟื้นฟูอาการบาดเจ็บกะโหลกและสมองของเขาไปได้เกือบหมดแล้ว แผลสมานดี สติแจ่มใส ถ้าเป็นคนอื่นคงลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นได้ตั้งนานแล้ว
แต่เขาจะแสดงออกมาไม่ได้
ถ้าอาการบาดเจ็บกะโหลกและสมองหายเร็วเกินไป ทั้งโรงพยาบาลต้องแตกตื่นแน่ ยิ่งไปกว่านั้นหลินเจี้ยนจวินยังพักรักษาตัวอยู่ที่แผนกกระดูกชั้นสาม ดวงตาคู่นั้นจับตาความเคลื่อนไหวทุกอย่างในโรงพยาบาลกองพล ถ้าโจวเอ้อร์หย่งเพิ่งฟื้นแล้วก็แข็งแรงราวกับมังกรเสือ ตระกูลหลินก็จะระแวงทันที—คนที่หมดสติมา 7 วัน เอาอะไรมาฟื้นตัวเร็วขนาดนั้น