เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 ค่าความชอบของไป๋หลิงลดลงอีกแล้ว
“เธอไม่เป็นไรใช่ไหม” ซูจิ่นเหนียนถาม
น้ำเสียงของเธอเรียบเฉย ไม่มีอารมณ์ส่วนเกินใด ๆ
ตอนนั้นเอง ระบบในหัวของไป๋หลิงก็กระโดดโลดเต้น “ให้โอกาสเธอสร้างแล้วยังไม่รีบช่วยอีกหรือ? ค่าความชอบที่ปั้นมาได้อย่างมั่นคงพังหมดแล้ว!”
“ร่องมันลึกเกินไป... ฉันตั้งตัวไม่ทัน ฉันกลัว” ไป๋หลิงกัดข้อนิ้วชี้ เสียงอู้อี้อยู่ระหว่างฟัน
ซูจิ่นเหนียนมองเธอตรง ๆ
ไป๋หลิงยืนเหม่อ ผ่านไปนานกว่าจะได้สติ “ฉัน... ฉันไม่เป็นไร เธอ... เธอไม่เป็นไรใช่ไหม”
ไม่เป็นไร
ซูจิ่นเหนียนวางตะกร้าสะพายหลังลง หยิบกระบอกน้ำออกมาล้างแผลที่มือให้สะอาด เทยาห้ามเลือดลงไป ใช้ผ้าพันแผลพันด้วยมือเดียว ใช้ฟันกับปากช่วยกันผูกให้แน่นอย่างชำนาญ จากนั้นพับขากางเกงขึ้น เห็นว่าเพียงถลอกมีเลือดซึมออกมา ไม่หนัก ล้างน้ำทายาแล้วปล่อยลง บาดแผลกำลังหายอย่างรวดเร็ว เพียงแต่ถูกผ้าปิดไว้จึงมองไม่เห็น