กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 98 ไป๋หลิงแต้มลด
ไป๋หลิงยืนอยู่ปากซอย รอยยิ้มบนใบหน้าค่อย ๆ เลือนหายไปทีละนิด
ซูจิ่นเหนียนมองส่งไป๋หลิงเดินออกจากลานบ้านไป
รอยยิ้มของเธอยังค้างอยู่บนใบหน้าอีกสามวินาที กว่าจะเก็บกลับไปก็ต่อเมื่อคนเดินลับไปไกลแล้ว
ตั้งแต่ตอนที่ไป๋หลิงก้าวเข้ามาในบ้าน ซูจิ่นเหนียนก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจ
ไม่ใช่ไม่สบายทางร่างกาย
แต่เป็นความรู้สึกว่า…ถูกอะไรบางอย่างจ้องมองอยู่
ราวกับมีเส้นด้ายที่มองไม่เห็นเส้นหนึ่งยื่นออกมาจากตัวไป๋หลิง แล้วพาดลงบนบ่าเธออย่างเลือนราง
ซูจิ่นเหนียนขมวดคิ้ว หลับตาลงครู่หนึ่ง
พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง ความรู้สึกนั้นก็หายไป