เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 เรื่องวุ่นวายจากยาขี้ผึ้ง
ในใจเข้าใจกระจ่างแล้ว—ความเย็นชื้นอุดอั้นร้อนระอุ พิษความชื้นระบายออกมาข้างนอก ยาแผนตะวันตกกดได้แค่ผิว แต่กดรากไม่ได้ ที่นี่ความชื้นหนักเกินไป ผิวเด็กบอบบาง จึงเกิดอาการนี้ได้ง่ายที่สุด
เธอไม่พูดพร่ำทำเพลง
“พี่สะใภ้ ฉันพอรู้แพทย์แผนจีนอยู่บ้าง สองวันนี้ต้มยาขี้ผึ้งเองหนึ่งตลับ ไว้ใช้กับผื่นแบบนี้โดยเฉพาะ ให้เด็กน้อยลองหน่อยไหม”
เบ้าตาเถียนชุนเยี่ยแดงขึ้นทันที “ได้สิ! ขอบใจมากนะน้องสะใภ้! ขอแค่หยุดคันก็พอ!”
ซูจิ่นเหนียนหันกลับเข้าไปในห้อง ควักเอาตลับดินเผาเล็ก ๆ ออกมาจากหลังผ้าม่านของตู้กับข้าว (ตู้กับข้าวนี้กู้ฉางเจิงทำเอง มีสองชั้น)
ยาขี้ผึ้งนี้เธอเพิ่งทำเสร็จเมื่อสองวันนี้เอง—ตี้ฟูจื่อ คู่เซิน และไป๋เซียนผี ต้มด้วยน้ำพุวิเศษ
เธอยอง ๆ ลงตรงหน้าของเด็กน้อย มือหนึ่งกดมือเล็ก ๆ ของหวังสือโถวที่แกว่งไปมาเบา ๆ อีกมือหนึ่งแตะยาขี้ผึ้งแล้วทาลงบนผื่นแดง
ยาขี้ผึ้งสีเขียวเข้ม ข้นราวกับน้ำผึ้ง พอเข้าใกล้ก็ได้กลิ่นสมุนไพรที่ขมฝาดแฝงความสดชื่นเย็น