เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 ร่อนทอง (3)
กู้ฉางเจิงยืนอยู่ตรงหน้าเธอ มือทั้งสองข้างเสียบอยู่ในกระเป๋ากางเกง แสงแดดส่องมาจากด้านหลัง ทอดเงาร่างสูงใหญ่ของเขาลงที่ปลายเท้าของเธอ
เขานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง
“นั่นคืออะไร?”
“มิติ” ซูจิ่นเหนียนว่า “มิติที่ใช้เก็บของได้ คนอื่นมองไม่เห็น มีแค่ฉันที่ใช้ได้ ข้างในมีภูตตนหนึ่งชื่อเสี่ยวจิ่ว ช่วยฉันหยิบของข้ามมิติ สัมผัสของมีค่า ซ่อมของที่เสียหายได้”
ลมหายใจของกู้ฉางเจิงหนักขึ้นเล็กน้อย
“เก็บได้มากแค่ไหน?”
“เยอะมาก” ซูจิ่นเหนียนครุ่นคิด “เก็บภูเขาทั้งลูกได้เกือบทั้งลูกเลยล่ะ”
“ยังมีอีก” ซูจิ่นเหนียนมองเขา “โจวจิ้งก็มีมิติเก็บของเหมือนกัน มีมาตั้งแต่ยังเล็ก สินเดิมเจ้าสาวของคุณแม่ผู้ให้กำเนิดเธอ ส่วนหนึ่งอยู่ในมิติของหล่อน น่าจะใส่เข้าไปก่อนถูกยึดทรัพย์”
นิ้วมือของกู้ฉางเจิงกำแน่นอยู่ในกระเป๋ากางเกง