เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 ความสงสัยของโจวเจี้ยนจวิน
เช้าวันรุ่งขึ้น โจวจิ้งยังคงจมอยู่ในห้วงนิทรา
เธอฝันร้าย ในฝันมิติของเธอหายไป ทองคำ เงิน อัญมณี โบราณวัตถุ และภาพอักษรทั้งหมดล่องหนไปจนเกลี้ยง เธอร้อนใจจนเดินวนไปวนมา พยายามค้นหาแล้วค้นหาอีก แต่ไม่ว่าจะหาอย่างไรก็หาไม่พบ สุดท้ายเสียงกรีดร้อง “อ๊าก!” ก็ดังขึ้น เธอผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียง
เหงื่อเย็นผุดเต็มศีรษะ
“ฟู่ว…ฟู่ว…” เธอหอบหายใจแรง หัวใจเต้นรัว “ที่แท้ก็แค่ฝัน… ตกใจแทบตาย…”
เธอตบหน้าอกเบา ๆ ตั้งสติ แล้วเอื้อมมือไปคลำข้อมือซ้ายโดยไม่รู้ตัว
ว่างเปล่า
ไม่มีอะไรเลย
ปานรูปใบไม้ที่ติดตัวเธอมาตั้งแต่เด็กหายไปแล้ว
โจวจิ้งนิ่งอึ้งไปหลายวินาที ก่อนจะถกแขนเสื้อขึ้นไปถึงข้อศอกอย่างรวดเร็ว ภายใต้แสงแดด ข้อมือซ้ายของเธอขาวสะอาดและเรียบเนียน ไม่มีแม้แต่รอยจาง ๆ เหลืออยู่