เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 74 กี่เพ้า
ล่ามคนนั้นถอยหลังเซไปสองก้าวราวกับถูกรถชน ส้นรองเท้าหนังกระแทกเข้ากับมุมตู้กระจกจนเกิดเสียงดังกร๊อบ ความเจ็บทำให้เขาแสยะปากยิงฟัน
รอบข้างเงียบลงชั่วขณะ
ซูจิ่นเหนียนปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงบนปลายแขนเสื้อ เงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบราวกับมีดเล่มเล็กสองเล่ม แทงตรงเข้าไปในดวงตาของล่ามคนนั้น
“คุณผู้หญิงต่างชาติเจ็บจนยืดเอวตรงไม่ได้อยู่แล้ว แต่นี่ยังจะมาพูดเรื่องจิตสำนึกกับฉันอีก คุณเป็นแม่ของเธอหรือเป็นหมอของเธอกันแน่? เจ้าตัวเขายังไม่ทันร้องสักแอะ แต่คุณกลับร้องโวยวายขึ้นมาก่อน”
ใบหน้าของล่ามคนนั้นแดงก่ำราวกับตับหมู เขาชี้หน้าซูจิ่นเหนียน “คุณ... คุณ...”
“ฉันทำไม?” ซูจิ่นเหนียนก้าวประชิดไปครึ่งก้าว ลดเสียงลงต่ำจนแทบเป็นกระซิบ แต่ทุกคำกลับแหลมคม “ฉันจะบอกให้นะ กี่เพ้าตัวนี้ฉันเห็นก่อน ถ้าคุณคิดว่าหน้าคุณหนากว่าพื้นหินอ่อนผืนนี้ ก็เชิญแย่งกับฉันต่อไป”
หญิงสาวผมดัดคนนั้นสะดุ้งเพราะสายตาของซูจิ่นเหนียน จึงคลายมือออกโดยไม่รู้ตัว