เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ซูซานเม่ยขอความช่วยเหลือ
ซูจิ่นเหนียนยังไม่ทันเดินเข้าประตูบ้าน เพียงมองจากอีกฟากหนึ่งของตรอกก็เห็นคนยืนอยู่หน้าบ้านตัวเองแล้ว เสื้อแขนยาวผ้าสีน้ำเงินเป็นตัวใหม่ที่เพิ่งตัด ผมที่เคยดัดไว้เริ่มงอกขึ้นมาใหม่จนเห็นโคน เส้นผมครึ่งหนึ่งม้วนงอครึ่งหนึ่งคลายตกลงบนบ่า ข้างเท้ามีถุงใส่ของวางอยู่ ห่อด้วยกระดาษน้ำมัน มองดูคล้ายกล่องติ่มซำกับอาหารกระป๋อง 2 กระป๋อง
ได้ยินเสียงฝีเท้า ผู้หญิงคนนั้นก็หันกลับมา ยิ้มกว้างแล้วเดินเข้ามาต้อนรับ 2 ก้าว “น้องสี่กลับมาแล้ว!”
ซูจิ่นเหนียนไม่ได้หยุดฝีเท้า เดินผ่านข้างตัวเธอไปหยิบกุญแจเปิดประตูลานบ้าน มุมตะกร้าสะพายหลังครูดกับบานประตูจนเกิดเสียง ซูซานเม่ยถอยหลังไปครึ่งก้าวเพื่อหลบทาง รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปครึ่งวินาที ก่อนจะฝืนยิ้มต่อ
“พี่สาวสาม?” ซูจิ่นเหนียนผลักประตูเปิดเป็นช่อง “มาทำไม?”