เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 กลับหมู่บ้าน
อยู่โรงพยาบาลประจำอำเภอห้าวัน ซูต้าเม่ยลงเดินเองได้อย่างมั่นคงแล้ว สองพี่น้องเก็บข้าวของขึ้นรถกลับมาถึงตัวตำบล พอดีเจอเกวียนของหมู่บ้านที่จะกลับหมู่บ้านซูเจียถุน
เกวียนแล่นโคลงเคลงไปตามถนนดิน มองไกล ๆ เห็นเงาร่างเล็ก ๆ หลายคนนั่งยองอยู่ใต้ต้นห้วยเก่าแก่ตรงปากหมู่บ้าน พอเข้าไปใกล้ถึงเห็นชัดว่า ซูเสี่ยวเม่ยถักเปียแกละสองข้าง พาไป่จวิน ไป่เอ๋อ กับเด็กหนุ่มบ้านผู้เฒ่าเฉินอีกสองคนนั่งยองอยู่กับพื้น ขีดช่องเล่นกระโดดช่องกันอยู่ พอได้ยินเสียงล้อเกวียนดังขึ้น ซูเสี่ยวเม่ยก็เงยหน้าขึ้นพรวด วิ่งตื๋อเข้ามาหา “พี่สี่! พี่ใหญ่!”
เธอเกาะแผ่นไม้เกวียนปีนขึ้นมาอย่างสุดแรง ซูจิ่นเหนียนยื่นมือไปดึงขึ้นมา สาวน้อยปากไวลิ้นไว ยังไม่ทันหายหอบก็เริ่มร่ายเป็นชุด “พี่สี่กลับมาแล้ว! แม่กับพ่อทะเลาะกัน ดุมากเลย! แม่เช่าบ้านปู่เกินย้ายออกมาอยู่แล้ว!”
ซูต้าเม่ยหน้าซีด “อะไรนะ?”