เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 ยกระดับมิติ
เสี่ยวจิ่วเงยหน้ามองความว่างเปล่า น้ำเสียงเบาลงสามส่วน “เจ้านาย ดูเองเถอะ”
ซูจิ่นเหนียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนนั่งลงบนขอบถนนข้างทาง หยิบกระติกน้ำขึ้นดื่ม แล้วปล่อยให้มโนจิตจมเข้าสู่มิติ
ใต้ฝ่าเท้าพลันสั่นสะเทือนขึ้นมา ก่อนที่ตึกไม้สองชั้นหลังนั้นจะหายไป บนพื้นที่เดิมกลับมีหอศาลาหินเขียวสามชั้นผุดขึ้นมาแทน หลังคางอนเชิดตามแบบโบราณ บนขื่อประตูมีอักษรตราโบราณสามตัว ซึ่งเธอกลับอ่านออก “หอช่วยโลก” เมื่อผลักประตูเข้าไป ตำราแพทย์บนชั้นหนึ่งกลายเป็นแผ่นหยกเต็มผนัง เพียงปลายนิ้วสัมผัส สูตรโอสถ วิชาฝังเข็ม และตำราจำแนกพฤกษาก็ไหลเข้าสู่ห้วงสมุทรแห่งปัญญาราวกับสายน้ำ ชั้นสองเป็นตู้สมุนไพร สมุนไพรนานาชนิดถูกจัดเข้าที่ พร้อมระบุอายุโดยอัตโนมัติ ส่วนชั้นสามยังว่างเปล่า มีเพียงโต๊ะหยกเขียวตัวหนึ่ง บนโต๊ะปูตำรับยาที่ยังเขียนไม่เสร็จ หมึกบนกระดาษดูราวกับเพิ่งวางพู่กันลง
เธอหันหลังเดินออกไป แต่ฝีเท้ากลับหยุดชะงัก