เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 26 สหกรณ์
ซูต้าเม่ยให้น้ำเกลือเสร็จก็หลับไปอย่างสะลึมสะลือ
ซูจิ่นเหนียนมองอยู่ 2 ครั้ง ก่อนจะค่อย ๆ วางมือของพี่สาวคนโตกลับเข้าไปในผ้าห่ม แล้วเปลี่ยนกระเป๋าสะพายข้างเป็นตะกร้าสะพายหลังจากในมิติ
ดวงอาทิตย์นอกหน้าต่างยังอยู่สูง น่าจะราวบ่าย 2 หรือ 3 โมง พี่สาวคนโตคงไม่ตื่นภายใน 2-3 ชั่วโมงพอดี เธอจึงถือโอกาสนี้ออกไปข้างนอกสักเที่ยว ตอนมาที่นี่รีบร้อนเกินไป จึงไม่ได้เอาของใช้ประจำวันมาด้วยเลย จะให้ใช้ชีวิตแบบมือเปล่าอยู่ทุกวันก็คงไม่ได้
เธอล้วงคูปองจำนวนหนึ่งออกจากกระเป๋าแล้วนับดู เงินไม่ใช่ปัญหา ในมิติมีเก็บไว้อยู่ไม่น้อย
เธอล็อกประตู เรียกสหายที่เข้าเวรอยู่ตรงเคาน์เตอร์พยาบาล แล้วออกจากโรงพยาบาล
สหกรณ์ของอำเภออยู่ตรงหัวมุมถนนตัดกัน เป็นอาคารสูง 3 ชั้น ประตูหน้าต่างทาสีเขียว ด้านหน้าติดป้ายพื้นแดงตัวอักษรสีขาวเขียนว่า “รับใช้ประชาชน” ประตูใหญ่เปิดกว้าง ภายในมีผู้คนอยู่ไม่น้อย กลิ่นสบู่ กลิ่นน้ำมันก๊าด และกลิ่นผ้าใหม่ที่ผ่านการซักและลงแป้งผสมปนกัน ก่อนจะลอยมาปะทะใบหน้าจนรู้สึกร้อนผ่าว
ซูจิ่นเหนียนเดินเข้าประตูแล้วตรงไปยังแผนกของใช้ประจำวันก่อน