กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 17 อัดพวกนักเลงหัวไม้
คืนนั้น ซูจิ่นเหนียนนอนหลับสบาย ในฝันยังศึกษาตำรับยาบำรุงปราณและโลหิตอยู่ ทันใดนั้นในสมองก็ระเบิดเสียงแหลมของเสี่ยวจิ่วขึ้นมา
“โฮสต์! ตื่นสิ! มีคนปีนกำแพง!!”
ซูจิ่นเหนียนลืมตาพรวด ดวงตาเบิกโพลงในความมืด เธอพลิกตัวลื่นลงจากเตียง เท้าเปล่าแตะพื้นอย่างเงียบเชียบ ใส่รองเท้าเรียบร้อย คว้าไม้ขนาดเท่าไม้คลึงแป้งที่เตรียมไว้หัวเตียงมาไว้ในมือ แนบตัวกับโคนกำแพงแล้วหยุดนิ่ง
“กี่คน?”
“คนเดียว! ผู้ชาย! เพิ่งปีนขึ้นไปบนกำแพง กำลังกระโดดลงมา!”
แววตาซูจิ่นเหนียนเย็นชาลง เธอคลำไปหลังประตู มองออกไปทางช่องประตู ใต้แสงจันทร์ เงาดำเงาหนึ่งกำลังไต่ลงมาจากกำแพงลานบ้านอย่างงุ่มง่าม ตัวไม่สูง ผอมแห้งเหมือนไม้เรียว ตอนลงพื้นยังเซไปก้าวหนึ่ง