เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 392 ตอนพิเศษ 3 เซียวเป่ย (1)
เพราะเบื้องบนอนุโลมให้ งานเลี้ยงแต่งงานของซูหนิงกับเซียวเหยียนจึงค่อนข้างใหญ่โต แน่นอนว่าคำว่าใหญ่โตนี้หมายถึงภายใต้เงื่อนไขในตอนนั้น
หลังงานเลี้ยงจบลงและส่งคนกลับไปทีละคน ๆ ซูหนิงจึงสังเกตเห็นว่ายังมีชายชราคนหนึ่งนั่งเงียบ ๆ อยู่ที่มุมห้อง สายตาจับจ้องไปที่เซียวเป่ยซึ่งวิ่งไปวิ่งมาไม่หยุด แววตานั้นดูเหมือนคิดถึง หรืออาจจะดีใจประหลาด ๆ ยังไงก็ดูซับซ้อนพิกล
พอเห็นเช่นนั้น ซูหนิงก็ขมวดคิ้ว ในใจเริ่มมีข้อสันนิษฐานเกี่ยวกับตัวตนของชายชราคนนี้แล้ว
เพียงแต่ท่าทีของอีกฝ่ายแบบนี้ชัดเจนว่าเขารู้ว่าเซียวเป่ยมีตัวตนอยู่ ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ทำไมไม่เคยคิดจะรับตัวกลับไปเลยล่ะ
“โอ๊ะ! ตาแก่จวิน งานเลี้ยงก็กินเสร็จแล้ว ยังจะตอแยอยู่ตรงนี้ไม่ยอมไป จะกินข้าวเย็นอีกรอบหรือไง?”