กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 326 ได้มาแล้วไม่รู้คุณค่า
ซูหนิงไม่ได้คิดมาก เสี่ยวเป่ยถือเป็นหลานชายฝั่งพี่น้องของเขา เขาไม่วางใจและอยากไปรับคนมาก็เป็นเรื่องปกติ
พอพูดเรื่องที่ต้องพูดจบ ซูหนิงก็เริ่มไล่คน ช่วงนี้เธอไม่ค่อยกล้าอยู่กับคนคนนี้ รู้สึกอยู่ตลอดว่าตัวเองกำลังจะถูกเขาแยกกระดูกกินเนื้อ
แต่ยังไม่ทันเอ่ยปาก ก็ถูกกดลงที่มุมกำแพง จากนั้นก็สบเข้ากับดวงตาคมลึกดำสนิท
“นี่มันหมายความว่าอะไร?” ซูหนิงงงเล็กน้อย ดวงตาที่เดิมทีเริ่มง่วงงุนก็ตื่นขึ้นมาทันที มองคนที่มาไม่เข้าใจ
คนที่ดูสง่างามราวสายลมจันทร์แจ่มใส เย็นชาและสูงศักดิ์ แต่ดวงตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความน้อยใจ ราวกับถูกเธอแกล้ง