เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 303 ตามเผือกจนกลายเป็นเถ้าธุลี
“ยังต้องรออีกหน่อยนะลูก ลานบ้านของแม่ยังต้องปรับปรุง ห้องหับก็ต้องซ่อมแซม ห้องนอนก็ยังจัดไม่เสร็จ รอให้ทุกอย่างเรียบร้อยก่อน แล้วแม่จะมารับหนูไปนะ!”
เมื่อซูหนิงเห็นเด็กน้อยมองมาที่เธอด้วยดวงตาเป็นประกาย จึงได้แต่หาข้ออ้างไปก่อน รอให้พูดคุยตกลงกับเซียวเหยียนให้แน่ชัด แล้วค่อยดูว่าจะรับเด็กน้อยไปอยู่ด้วยได้หรือไม่
จะว่าไปก็ไม่เชิงเป็นข้ออ้างเสียทีเดียว เธอจำเป็นต้องจัดเก็บบ้านพักจริง ๆ ก่อนหน้านี้เธออยู่คนเดียวยังพอทำเนา แต่พอเพิ่มมาอีกคน ทั้งห้องนอนรองและเรือนข้างล้วนยังต้องจัดเก็บใหม่อีกยกใหญ่
“เสี่ยวเป่ย พอดีเลย หลานจะได้อยู่เล่นกับพวกต้าเหมาต่ออีกหลายวัน พวกนั้นอาลัยอาวรณ์หลานจะตายไป แล้วหลานตัดใจจากพวกนั้นลงเหรอ?”
แม่ซูช่วยเอ่ยเกลี้ยกล่อมสมทบอีกแรง
“ใช่แล้ว เสี่ยวเป่ย นายอยู่เล่นกับพวกเราต่ออีกสักสองสามวันเถอะนะ!”