กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 284 เรียกแม่
“ฮ่า ฮ่า อาเล็กมาที่นี่ได้ยังไง?”
เซียวเฉินกับลูกสมุนขี้ประจบอีกหลายคนรีบเข้าไปต้อนรับ พลางเอาอกเอาใจว่า “พวกผมกำลังชมอยู่ว่าอาเล็กช่างเฉลียวฉลาดและองอาจหาญกล้า อาเล็กก็มาเสียแล้ว ช่างบังเอิญจริง ๆ!”
ซูหนิงเงียบไปครู่หนึ่ง ฝีมือการโกหกหน้าตาเฉยแบบนี้ก็ต้องยกให้พี่เฉินของเธอจริง ๆ หรือเขาคิดว่าอาเล็กเซียวจะความจำเสื่อมในวินาทีเดียว? หรือคิดไปว่าอาเล็กแก่จนเลอะเลือนแล้วจริง ๆ?
“ฉันไม่ได้หูหนวก!” เซียวเหยียนมองเขาอย่างเย็นชา “ไม่ใช่บอกแล้วหรือว่าพอมาถึงให้ไปเรือนเก่าตระกูลเซียวเลย? นายมาที่นี่ทำอะไร? เรื่องการแลกเปลี่ยนที่โรงงานทางนั้นจัดการเรียบร้อยแล้ว พรุ่งนี้นายค่อยไป!”