กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 260 ในที่สุดก็ผ่านไป
พวกเขาช่วยกันถอยหลังออกไปอีกหน่อย ประกายไฟลอยตามลมอยู่พักหนึ่ง แล้วก็ตกลงที่ปลายเท้าของพวกเขา
ซูหนิงกับเซียวเหยียนสบตากัน รู้สึกเพียงว่าหัวใจที่ถูกยกขึ้นสูงค่อย ๆ วางลงมาได้บ้าง
เพราะอยู่ในตัวอำเภอ ช่างไฟฟ้ามาเร็ว ตำรวจท้องที่ที่ลาดตระเวนอยู่แถวนั้นก็รีบมา ช่วยกันดับไฟ
สามคนไม่ขยับ ซูหนิงหยิบอิฐมาท่อนหนึ่งนั่งลง มองไปรอบ ๆ เธอไม่รู้ว่านี่นับว่าผ่านไปแล้วหรือยัง ได้แต่รออยู่แถวนั้นต่อ
“ตาแก่ บ้านเราเป็นอะไรไปเนี่ย?”
ทันใดนั้น เสียงหนึ่งที่ฟังดูคุ้นหูก็ดังขึ้น จากนั้นซูหนิงก็เห็นยายแก่หน้าตาค่อนข้างคมคายที่เจอตอนเช้าที่ภัตตาคารของรัฐเดินเข้ามา