กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 รอติดตามตอนต่อไป
“พอแล้ว แม่แบ่งไว้ให้พวกเธอแล้ว ไปหยิบเองในหม้อโน่น ยังมีอีกชุดของพี่ใหญ่กับพี่สะใภ้พวกเธอด้วย! ข้าวสวยก็ยังเหลือ ถ้าไม่พอก็ไปเอาเกี๊ยวข้างนอก!”
แม่ซูฮึดฮัดในลำคอ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ลูกสะใภ้ทั้งสองคนพอจะมีเล่ห์เหลี่ยมอยู่บ้าง ซึ่งเธอรับได้ ขอแค่ภาพรวมยังดูดีไปกันได้ก็พอ
ซูหนิงย่อมไม่พูดอะไรอยู่แล้ว ยังคงคำเดิมคือหากไม่มาทำตัวน่ารำคาญต่อหน้า เธอก็จะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น พี่ชายทั้งสองคนดีกับเธอมาก ส่วนเรื่องพี่สะใภ้ แค่ไปกันได้ก็พอ
ส่วนซูจิ่นกับคนอื่น ๆ ก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ ต่างก็กินอิ่มแล้วคุยเล่นกันอยู่
“โอ๊ย พี่ใหญ่ พี่รอง พวกพี่กินดีกันจัง ไม่เหมือนผม มีแต่ข้าวฟ่างต้มถ้วยเล็ก ๆ ให้ดื่ม!”