เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 228 ร่ำไห้น้ำตานอง
“พ่อ พ่อ หิวแล้วใช่ไหม ฉันไปยกเกี๊ยวมาให้นะ!”
ซูหนิงรีบเดินเข้าไปใกล้อย่างเอาอกเอาใจ ยกเกี๊ยวมาให้ ทั้งยังช่วยปรุงน้ำจิ้มให้อีกถ้วย
“เอาเถอะ ลูกสาวคนนี้เลี้ยงมาเพื่อพ่อของแท้!”
แม่ซูกระเง้ากระงอดอย่างอิจฉา เมื่อครู่ตอนเธอกินข้าว ไม่เห็นลูกสาวจะกระตือรือร้นขนาดนี้เลย
“เธอลองชิมน้ำจิ้มนี้ดูสิ ลูกสาวก็ปรุงตามรสที่เธอชอบไม่ใช่หรือไง! นี่มันทำให้ฉันที่ไหนกันเล่า!”
พ่อซูยิ้มร่าพลางยื่นถ้วยน้ำจิ้มไปให้ แล้วก้มลงกินเกี๊ยวไปหนึ่งคำก่อนเอ่ยชมว่า “ไส้เกี๊ยวนี้ปรุงได้ดีจริง ๆ คล่องคอแท้!”
แม่ซูเลิกคิ้วขึ้นอย่างได้ใจ เกี๊ยวเมื่อเช้านี้แม่ซูเป็นคนปรุงไส้เอง ไม่กี่ครั้งก่อนหน้านี้ขอแค่ซูหนิงอยู่ก็จะเป็นซูหนิงปรุง ซึ่งคนในบ้านจะชอบมากกว่าหน่อย
“ใช่ ใช่ เกี๊ยวของแม่อร่อยที่สุดเลย!” ซูหนิงรีบเอ่ยรับคำทันที