เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 เมาแล้ว
หากคนที่ไม่รู้มาเห็นเข้า คงนึกว่าเป็นพ่อลูกกันจริง ๆ
พอคิดถึงคำว่า ‘พ่อลูก’ ซูหนิงก็อดไม่ได้ที่จะมองดูอีกสองสามครั้ง ไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือไม่ แต่รู้สึกอยู่เสมอว่าคิ้วตาของสองคนนี้ดูจะคล้ายคลึงกันอยู่บ้าง? ทว่าตามที่จดหมายฉบับนั้นบอกไว้ พ่อของเซียวเป่ยควรจะแซ่จวินถึงจะถูก คงเป็นเธอที่คิดผิดไปเอง
คิดได้แบบนี้ เธอก็ไม่ได้สนใจอีก
อาหารค่ำคืนส่งท้ายปีมื้อนี้กินกันอย่างปรองดองกลมเกลียวยิ่งนัก พอถึงช่วงท้าย พ่อซูก็ดื่มจนหน้าแดงก่ำ ดึงเซียวเหยียนมานับพี่ถือข้องกัน ทั้งยังยืนกรานจะให้เซียวเหยียนค้างที่นี่สักคืนให้ได้
เซียวเฉินเองก็ดื่มไปไม่น้อย เดิมทีตั้งใจจะไปกินที่บ้านของซูเซียงเจี๋ย แต่เพราะครอบครัวของป้าสะใภ้ใหญ่ถูกเรียกให้มาฉลองตรุษจีนด้วย จึงพลอยทำให้เซียวเฉินได้กินที่นี่ด้วยเช่นกัน