เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 อย่าให้หนาวได้
“ที่แท้ก็อาสามของเธอกลับมานี่เอง ช่างหายากจริงเชียวนะ! ศาลาเล็ก ๆ ของพวกเราหลังนี้ วันนี้ยังได้ต้อนรับพระพุทธรูปองค์ใหญ่อีกด้วย!”
แม่ซูก้าวขึ้นไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เอาตัวบังซูหนิงไว้ พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มไม่ถึงดวงตาว่า “อาหนิง เธอบอกซิว่าตอนนี้คนเมืองเริ่มไม่รักษามารยาทกันแล้วหรือไง? กลับมาขอข้าวกิน แม้แต่ลูกอมสักก้อนก็ไม่พกติดมือมาด้วย!”
“จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไงกันคะ อาจจะเป็นแค่บางคนละมั้ง ฉันยังไม่เคยเจอแบบนั้นเลย วันนี้จะต้องเปิดหูเปิดตาเห็นสักหน่อยแล้วหรือเปล่านะ?” ซูหนิงขานรับขึ้นมาคำหนึ่ง
เดิมทีอาสามซูชื่อเฉินกั๋วอัน ต่อมาตัดขาดความสัมพันธ์กับบ้านพ่อแม่บุญธรรมแล้ว จึงเปลี่ยนมาใช้แซ่ซู แต่ชื่อกั๋วอันนี้พ่อซูใช้เรียกอยู่แล้ว ก็เลยถือโอกาสเปลี่ยนชื่อไปด้วยเลย เรียกว่าซูกั๋วชิ่ง