กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 214 กลับหมู่บ้าน
“ไม่ต้อง ไม่ต้อง ผมก็ไม่ชอบดื่มเหมือนกัน”
ซูจิ่นโบกไม้โบกมือรัว ๆ รู้สึกได้ถึงความเย็นเยือกที่แผ่พุ่งเข้าใส่ใบหน้า ราวกับว่าหากเขาไม่ปฏิเสธ คงต้องโดนอัดเป็นแน่
ความรู้สึกแบบนี้แปลกประหลาดจริง ๆ คนระดับนายอำเภอไม่น่าจะใจแคบขนาดนั้น แต่เขาก็ยังฉลาดพอที่จะรู้สถานการณ์แล้วรีบปฏิเสธไป
เมื่อเห็นว่าทั้งคู่ไม่ดื่ม ซูหนิงจึงไม่เกรงใจอีกต่อไป
รสขิงในน้ำชาเจือจางมาก เพียงแค่เพิ่มรสเผ็ดร้อนติดปลายลิ้นขึ้นมาเล็กน้อย ทว่ากลิ่นรสของพุทราจีนกลับเข้มข้นกว่า ดื่มแล้วอร่อยมากจริง ๆ
ไม่ใช่แบบที่หวานจัด มีเพียงรสหวานละมุนบางเบา ซึ่งเป็นรสชาติที่ซูหนิงชอบมากที่สุด