เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 อานุภาพแห่งความรุ่งโรจน์หล่อเลี้ยงคน
เมื่อเห็นสีหน้าของซูหนิงเปลี่ยนไป พ่อซูก็ล้างมือ แล้วชงน้ำตาลทรายแดงละลายน้ำให้เธอหนึ่งแก้ว
จากนั้นจึงค่อยไปนั่งท่ามกลางกองไม้ แล้วทำงานในมือต่อ
“ลูกเอ๋ย ยังจำนิทานที่พ่อเล่าให้พวกลูกฟังตอนเด็ก ๆ ได้ไหม”
พ่อซูเอ่ยราวกับชวนคุยเล่น น้ำเสียงสงบนิ่ง ทว่ากลับทำให้คนรู้สึกสบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก!
ซูหนิงคิดดูแล้วพยักหน้าพลางว่า “เมื่อก่อนช่วงฤดูร้อน พวกเรามักจะยกเตียงออกมาไว้ที่ลานบ้าน พอตกกลางคืนก็จะเร่งให้พ่อเล่านิทานให้ฟัง!”
พ่อซูยิ้มพลางกล่าว “ใช่แล้ว พวกลูกชอบฟังเรื่องของปู่ที่สุด ยังจำได้ไหม”
ไม่รอให้ซูหนิงตอบ พ่อซูก็เอ่ยต่อว่า “เมื่อก่อนปู่ของพวกลูกเคยเป็นบ่าวชายอยู่ในคณะละคร ตอนนั้นนักแสดงตัวชูโรงที่มีชื่อเสียงที่สุดในคณะละครนั้น มีชื่อว่าไป๋เหมยกุย